Column Eric Savalle: Kreunende vrouwen

Eric Savalle

Vrouwen trekken op velerlei manier de aandacht. Serena en Venus Williams doen dat behalve met hun powertennis o.a. met hun kleding. Zij zijn duidelijk trendsetters met kleurrijke, soms gewaagde, niet door iedereen bewonderde, maar in elk geval in ’t oog springende outfits.

De frêle Justine Henin (vroegere Belgische topspeelster) verbaasde ons elke keer weer door de kracht van haar spel en vooral haar prachtige slagenrepertoire, met als “kroonjuweel” haar onnavolgbare - bij de vrouwen bijna unieke – éénhandig geslagen backhand.

De langbenige Maria Sharapova trekt ook de aandacht. Haar zien spelen is in meer dan één opzicht een genoegen, maar dan moet je eigenlijk wel het geluid (kunnen) uitzetten, want wat maakt ze een lawaai! Elke slag wordt begeleid door een afschuwelijk gekrijs. Wat dat betreft is ze helaas niet de enige, want ook Venus Williams, Dementieva, Azarenka en nog een aantal anderen kreunen wat af. Opmerkelijk is dat het tegenwoordig vrijwel uitsluitend vrouwen zijn die overdadig kreunen.

De mannen zijn er overigens mee begonnen. Jimmy Connors was de eerste die in de jaren zeventig zijn slagen met gekreun begeleidde. Zijn voorbeeld vond indertijd veel navolging. Bij mannen merk je vaak dat het volume van het kreunen stijgt naarmate de tegenstander in een slagenwisseling meer in het nauw gedreven wordt en dan gaat het dus op intimideren lijken. Vaak merk je ook dat de tegenstander na verloop van tijd mee gaat kreunen en dat zou er op kunnen duiden, dat men het met opzet doet

Theoretisch bieden de Spelregels aan scheidsrechters ruimte om een kreuner, maar dan alleen na een klacht van de tegenstander, eerst een waarschuwing te geven en daarna bij herhaald gekreun, met puntverlies te bestraffen voor “opzettelijk hinderen”! Het opmerkelijke is echter dat geen enkele speler of speelster tijdens de partij over dit kreunen klaagt, misschien omdat ze te bang zijn voor de reputatie van hun tegenstander.

De laatste speelster die zich enige jaren geleden beklaagde, was Jennifer Capriati, die afgeleid werd door het afgrijselijk hard krijsen van Monica Seles, destijds niet alleen ’s werelds beste tennisster, maar ook kampioen kreunen.

Kreunen heeft met ademhalingstechniek te maken, maar ik durf er alles onder te verwedden dat, wanneer overmatig kreunen met puntverlies bestraft zou worden, de tegenstanders en niet te vergeten het publiek, spoedig van deze mijns inziens ergerlijke vorm van exhibitionisme af zouden zijn.

Zo heb ik Maria Sharapova een paar keer zien oefenen op een bijbaan van Roland Garros of Wimbledon en daar speelde ze geluidloos!

Ik ben benieuwd wanneer de Internationale Tennis Federatie, de ATP (mannelijke proforganisatie) of de WTA (vrouwelijke proforganisatie) de moed opbrengen de betrokken spelers aan te pakken en ons te verlossen van zwaar overdreven gekreun.

 

Verzorgd door Eric Savalle. Eric, oprichter en erelid van onze club, was internationaal scheidsrechter en heeft o.a. 18 jaar op Wimbledon gescoord, ook op het Center Court, als enige Nederlander tot nu toe. Hij is nog steeds hoofdscheidsrechter bij verschillende nationale evenementen.

Column overzicht