Een paar jaar geleden meldde ene Johan zich bij onze padelgroep van Tennis- en Padelclub Buytenwegh. Hij kwam op z'n ebike vanuit Stompwijk naar Zoetermeer en zei dat hij graag wilde aansluiten. Al bij de eerste rally zie ik dat hij eerder een balletje heeft geslagen. Desgevraagd verklapt hij dat hij jarenlang heeft gesquasht.

Bij de koffie na afloop zegt hij dat padellen een beduidend ander spelletje is dan squashen. Even later vang ik op dat hij geschiedenis heeft gestudeerd en dat hij tot zijn pensioen voor de klas heeft gestaan. Voor de rest gewoon twee keer per week per ebike overkomen uit Stompwijk en na afloop van het balspelletje een drankje en babbelen over koetjes en kalfjes. Jaar in jaar uit. Niks bijzonders.

Wat schetst mijn verbazing als hij na afloop van het padellen alle spelers van de groep een grote, witte enveloppe mysterieus glimlachend overhandigt. Fijn dat de enveloppe niet is dichtgeplakt zodat ik 'm eenvoudig kan openen. Verbaasd lees ik een uitnodiging voor de feestelijke opening van zijn winkeltje aan huis. We worden als een van de eersten in de gelegenheid gesteld een kijkje te nemen in ''t Pareltje', zoals het winkeltje is gedoopt. Om te proosten met een hapje en een drankje.

De uitnodigingskaart is fraai opgetooid met een artistieke foto van een geschulpte handschoen en een kunstzinnige afbeelding van drie keramiek kunstwerken. Ik lees dat Johan en zijn vrouw Annemarie van mooie inrichtingen, mooie stijlen en verzamelen houden. Als je iets moois voor jezelf of als cadeau zoekt, ben je bij ons aan het goede adres, promoten ze hun pareltje. Verder lees ik dat Johan ook interieuradvies geeft. Nooit achter die ex-leraar geschiedenis uit Stompwijk gezocht. 

Wim Quist