Het was TOP!!

Ik kijk naar buiten: het regent!! Ons gehele toernooi wordt in alle droogte afgewerkt en de laatste bal is net een paar uur geleden geslagen en het begint te regenen!! Wie verzint het??
 
Enige maanden eerder was de stemming nog ietwat anders. Het bestuur deed een nogal dreigend appèl op ons allen: wordt wedstrijdleider!! Door buitengewoon plezierige omstandigheden en de tijdrovende gevolgen daarvan moest de beoogde wedstrijdleider deze geuzenbaan toch teruggeven. Met een kleine achterstand in de voorbereiding, maar wel met enthousiaste uitbreiding van het team gingen we alsnog aan de slag. Door verschillende redenen vielen in de aanloop ook nog andere teamleden af, zodat uiteindelijk een klein, maar dapper volkje overbleef: Eugenie, Gea, Marlous en nieuweling Mirella, Rob, rookies Edwin en Gerard en eheheheh, nou ja, je weet wel. 7 briljante geesten die meer werk kunnen verzetten dan de 7 dwergen van Sneeuwwitje. De creativiteit kwam snel los en vooral de toegenomen aandacht voor sponsorzaken maakte het mogelijk om al die ideeën ook een realistisch karakter te geven. De aankleding van het clubhuis was daarmee iets minder afhankelijk van de noeste thuisvlijt van een aantal knutseldames. Het meest in het oog springende resultaat van die avonden fröbelen stond dan ook tegen de ramen aan: honderden lege wijnflessen. Ja, de dames maken serieus werk van hun taken!!
 
Rob en Gerard gingen ondertussen aan de slag met de volgende nieuwlichterij: automatische incasso van de inschrijfgelden. Kan nooit ingewikkeld zijn: tegenwoordig wordt veel, zo niet alles automatisch afgeschreven en ook de bouwers van ons toernooiprogramma riepen enthousiast, hoe hun systeem dit financiële fenomeen perfect ondersteunt. Voor de zekerheid nog even de bij de KNLTB bekende ervaringen op dit gebied toetsen en de eerste twijfel ontstaat: "nou, nee, bij ons niet één ervaring bekend". Het contract met de Postbank blijkt ook niet vanzelfsprekend uitvoerbaar te zijn en het toernooiprogramma bevat toch ook niet de gewenste juridisch waterdichte incasso-verwerking. In de laatste 2 weken vóór de start van het toernooi liepen Rob en Gerard de laatste gaatjes echter dicht en liep de bloeddruk van de wedstrijdleider weer terug tot aanvaarbare waarden.
 
Edwin had inmiddels als spin in het sponsorweb zowel de sponsorbijdragen (in geld, maar ook minstens zo gewaardeerd: in goederen) als de sponsoruitingen op de rit. Samen met Vincent werd een spectaculaire sponsorpresentatie (en een kratje bier soldaat) gemaakt. Kids Event kreeg in de voorbereiding steeds duidelijker invulling, de jeugdprijzen werden geselecteerd en Ruud werkte zich uit de naad om banen, clubhuis en terrassen in optimale conditie te brengen. Even wat jacuzzi-aansluitingen wegwerken? Gewoon terrastegels weg, stukkie graven, kabels erin, zand erover, effe aanstampen en tegels er weer waterpas overheen.
 
Het officiële gedeelte startte op zaterdag 13 oktober. Onze (nieuwe) bondsgedelegeerde Frans van der Ham kwam langs om onze inschrijvingen en onze keuzes voor welke onderdelen in welke vorm (poule, afvalschema of soms samengevoegd) verspeeld zouden worden, te beoordelen. Gelukkig: alle seinen op groen, we konden direct aan de slag met de loting van de schema's en de planning van de eerste wedstrijden. Zondag gingen de emailuitnodigingen voor die eerste wedstrijden weg en verschenen de schema's op internet. De week direct voorafgaande aan het toernooi stroomden de mailreacties binnen: graag andere tijden, toch nog wat verhinderingen, partner geblesseerd uitgevallen, verzin het maar. Toch werkt dat mailen prima: je kunt in één keer op een moment, dat jou het beste past, wijzigingen aanbrengen in de puzzel, die we de toernooiplanning noemen. En eerlijk is eerlijk, het aantal gevraagde wijzigingen was toch (beduidend) lager dan voorgaande jaren.
 
Eugenie stapt, met Robert en Lieke, op donderdag in het vliegtuig richting Kenia (zo bijzonder kan trouwen zijn!) en ik stap, samen met Demi, op zaterdagochtend rond half tien opgetogen het clubhuis binnen. Voor het derde jaar op rij ben ik aangenaam verrast: het toch ook prachtige vorige jaar is qua sfeer dit jaar toch weer overtroffen!! En met wijnslof, alpino en sjaaltje passen wij organisatoren prima in het decor. Snel de schema's ophangen, de wedstrijdkaartjes uitprinten, een stevig bakkie koffie en we zijn er om 11:00 uur klaar voor: let the games (uiteindelijk 9.058 in het gehele toernooi) begin! Hoewel we zowel zaterdag als zondag niet vóór 11:00 uur beginnen hebben we een record aantal wedstrijden in het voorweekend: bijna 100! Een hoog Buytenwegh-gehalte, dus de sfeer wordt door ons Buytenweghers gezet. En gaandeweg concludeer je: dat is ons wel toevertrouwd. Ruime overwinningen, zeges "voor de poorten van de hel", prutspartijen, alles komt langs, maar na practisch alle wedstrijden is de nazit ontspannen. In de wedstrijd met Edwin tegen Vincent en Maurice was ook "de strijd" ontspannen. Gewoon genieten van prachtige ballen, door wie dan ook geslagen, en de missers (altijd te veel) snel vergeten. We konden al vier beter, maar het was zeker niet dramatisch. De gebroeders Kleiboer (na zware strijd en tiebreak derde set) en de gebroeders Voorbergen (overtuigend in twee duidelijke sets) pakken hun eerste zege in dit toernooi.
 
En dan zondag. Een waardeloze start van de dag: de kuit van Richard begeeft het en een spier in het dijbeen van Dennis raakt zodanig gekwetst, dat ziekenhuisbezoek per ambulance onvermijdelijk is. Heren, alle sterkte bij het verdere herstel!! Het vervolg van de dag bevat gelukkig geen verdere ellende. In de HD5 maakt Robin Ammerlaan zijn opwachting. So what? Elk jaar hebben we deelnemers, die voor het eerst meedoen en koppels, die voor het eerst sinds jaren weer samen spelen. Robin is echter een onvervalste wereldtopper met overwinningen in Grand Slams en op Olympische Spelen. Ik was na het doornemen van zijn site en een eerste telefoongesprek met hem over zaken, die eventueel nog geregeld zouden moeten worden, vooral onder de indruk. En je moet het maar doen: als rolstoeler aan een "gewoon" toernooi meedoen om als gewone tennisser de strijd aan te gaan en beoordeeld te worden. Wat mij betreft: alle respect! Dat hij het in de eerste ronde toch niet redde, lag niet aan zijn reactiesnelheid en zijn handigheid met het racket, het lag ook niet aan partner Harald, het lag echt (en dat is soms ook wel eens een plezierige conclusie!) gewoon aan Geoffrey en Koen aan de andere kant van het net.
 
Behalve de twee blessures toch al met al een prachtig voorweekend: veel partijen, heerlijk weer, vruchten plukken van de automatische incasso (wàt een rust bji de aanmeldingen!!), allemaal prima. De jacuzzi heeft eenieders aandacht, maar staat er zondagavond nog ongebruikt bij.
 
Maandag gaat de jeugd van start. Veel strijd, maar op een plezierige manier. Gedurende de hele week is slechts bij 2 wedstrijden een kort ingrijpen vanuit de organisatie nodig, waarna overigens in beide gevallen de betrokken spelers op een zeer vriendschappelijke manier met elkaar omgaan. Ook de ouders profileren zich overwegend als flexibele, meegaande "deelnemers", die zich, hoewel zeer meelevend, nauwelijks met het verloop van de wedstrijd bemoeien. Zoon-/dochterlief moet er bij eventuele geschillen met de tegenstand(st)er gewoon maar lekker zèlf uitkomen. En dat blijkt de jeugd prima aan te kunnen!! En gewoon goed tennissen ook nog. Ik sta soms met open mond te kijken naar rally's, die die "ukkies" staan te spelen. Maar ook de wat oudere jeugd weet van wanten. De opvolging van (inmiddels) mannen als Ferry en Derwin staat klaar en ook de jongedames schotelen zeer aantrekkelijke partijen voor. Persoonlijk heb ik het meest genoten van twee spectakelstukken bij de jeugd: dochter Demi en de finale MD16. Demi komt tegen Maria in de eerste ronde 2 punten te kort (7-5 in de tiebreak derde set), maar wint de finale van de verliezersronde van haar naamgenoot. Demi Houthuijzen blijft keurig rustig na een val van dochter Demi en pakt de eerste set in tiebreak. Daarna knokt Demi B. zich terug in de wedstrijd om uiteindelijk te winnen. Sabine en Denise winnen in een fantastische partij van Jennie en Marit. Onwaarschijnlijke (net)rally's en onnavolgbare reflexen: schitterende reclame voor aanvallend tennis. Hulde, dames!!
 
Bij de senioren op maandag een afmelding van de partner van Hans (vd Ende). Een invaller blijkt snel gevonden: Hans (de Bles) wil wel meedoen. De eerste ronde gaat nl. tegen........ zijn broer Bert! De broederstrijd loopt uit op een derde set: Hans en Hans moeten die met 6-4 aan Arnold en Bert laten. Op dinsdag gaan Simone en Edwin door in het GD5, bewijzen Ferry en Derwin, dat ze ook "grote mannen" opzij kunnen zetten en wint Davy Visser laat op de avond twee driesetters op rij, de GD3 naast Susan en de HD3 met broer Ardy. Woensdagavond pakken Marlous en Martin (probeer dan je trots maar eens onder stoelen of banken te schuiven) een zeer gedreven overwinning op de nummers 1 geplaatst en schrik van elke organisatie: Anne en Nanko (en dat laatste ligt niet aan Nanko), pakt Coen, samen met Fleur, een gedegen overwinning op M&M (Margriet en Mike) en gaan Herman en "Wubbo" (Onstenk) uit het toernooi (maar wel tegen giganten René en Arno). Practisch het gehele organisatieteam verleent beide mannen uitgebreide nazorg (en een pitcher of wat). Astrid en Marcel zijn op donderdag goed op weg tegen Marjet en Arnoud, maar na een verloren tiebreak in de tweede set komen ze in de derde nèt te kort. Toch hebben ze met name Marjet "uitgewoond", die zich dan ook voor de volgende wedstrijd ziek afmeldt. Eindelijk ook Nanko en Richard op de baan. Op vrijdag is tennis bijzaak: alles draait om muziek. Hoewel: Gea "doet" even twee potjes, Susan en Davy verslaan verrassend Joke en Hielke, "Wubbo" verlaat ook met Martine het toernooi en Nanko/Richard gaan laat op de avond ook langs Synco Jaap en Jobbe Jan. Maar hoofdzaak is toch de muziek en enige tijd later ook de jacuzzi. Na de eerdere inwijding door Marcel waren Davy, Ardy, Evie, Marvin en Nick volledig voorbereid op het ultieme genieten: champagne, aardbeien en warme bubbels: prima uit te houden zo. Tijdens de feestavond/-nacht zouden nog vele badderaars volgen!
 
Het finaleweekend start om 10:00 uur. Rob, Demi en ik openen het crisiscentrum en al heel snel voegt Edwin zich bij ons. En dat na nauwelijks drie uurtjes slaap!! Dat lukt alleen, als je zo jong bent als Edwin!! En brak of niet: Mirella en Marlous slaan zich vrouwmoedig naar de finale. Demi waakt over de winkel als Artjom tennist en Coen en Tim pakken ook hun tweede wedstrijd met grote overtuiging. Ook slecht nieuws: Claudia moet opgeven met een stevige enkelblessure. Gelukkig is ze zondag weer op ons park, steunend op twee krukken, dat dan weer wel. Ook op zondag een onvoltooide wedstrijd bij de dames: in de finale begeeft de knie van Yvon het. Zowel Marlous als Mirella moeten genoegen nemen met een (alleszins eervolle) tweede plaats. Coen en Fleur grijpen naast de tweede set, waarna Nathalie en Victor in één keer doorstoten naar 6-0 in de derde. Fleur en Coen bewijzen eve later ten overvloede, dat ze wel een balletje kunnen raken: in de damesdubbelfinale staan Fleur en Annelien Ilse en Eline drie games toe. Tim (Geers) en Sander pakken in de herendubbelfinale twee games meer, zonder daarmee afbreuk te kunnen doen aan de overmacht van Tim (Schouten) en Coen. Hoofdsponsor Aart Draijer overhandigt de prijzen aan de finalisten in de 3-categorieën, nadat hij de sleutels van een Saab 9.7 symbolisch heeft overhandigt aan René van Hal. René is de ideale deelnemer: innemend, sportief en flexibel, zonder zichzelf op de voorgrond te plaatsen. Een weekend toeren in zo'n vette SUV zal René wat dat betreft niet veranderen (en dat is maar goed ook), maar geeft wel uiting aan onze waardering voor René.
 
Alles bij elkaar dus een geinig weekje tennis en meer. Natje en droogje ook nu weer geweldig verzorgt door Ruud en  Marcel, daarbij uiteraard gesteunt door een aantal sterrenkoks en een onnavolgbare barbemensing (Charlotte tapt het ene moment bier, speelt het volgende moment de finale GD5 en serveert daarna gewoon weer een heerlijk broodje Buytenwegh aan "haar" gasten: helemaal goed!!). Ook de sponsoren zijn onmisbaar bij ons evenement. En, zoals Tim zei, niet alleen omdat goede sponsoren goed gevulde enveloppen mogelijk maken, maar omdat ze direct bijdragen aan de sfeer van het toernooi. Welkomspakket bestaande uit een kortingsbon bij Drankenhandel Boonekamp,toernooikrant met koffie-/theebon, te verzilveren bij Ruud/Marcel en een cap van TennisArena Dekker, de wijnproeverij, de wijn bij de maaltijden, de schalen met lekkere snacks en stokbrood, de prijzen in de loterij, het draagt allemaal bij aan ons toernooi. Net als de gangbare opstelling van de deelnemers: welwillend en flexibel. Slechts een enkele "ontsporing" op dat punt: geen (halve) finale kunnen spelen vanwege vakantie of andere redenen mag wat mij betreft in 2007 voor het laatst aan de orde zijn!!
 
Je zult maar wedstrijdleider mogen zijn bij een dergelijk toernooi!! En die prachtige erefunctie komt binnenkort gewoon beschikbaar. Als het niet volgend jaar is, dan toch zeker het jaar daarop. En ook het team kan, met alle ideeën die we nog hebben voor verdere uitbouw van de succesformule voor ons toernooi, nog uitbreiding gebruiken. Vanuit het team zullen we zeker uitkijken naar versterking, maar je wordt ook zeker uitgenodigd om zelf aan te geven, dat je graag dit mooie team wilt versterken. Ik ga er daarbij van uit, dat de heerlijke warme jacuzzi eventuele koudwatervrees volledig heeft weggenomen!!
 
DANK voor weer een schitterende happening en graag tot volgend jaar, met ongetwijfeld weer een team met daarin enkele nieuwe gezichten.
 
Ton.