"De derde dag"
Alweer de derde speeldag. Geconcentreerd tot in de aller uiterste vingertoppen toog het heren35+ 4 team naar Wassenaar.
Iedereen was er op geattendeerd dat het niet de Oude Eijck maar Oud Wassenaar was waar wij onze opwachting moesten maken.
Circa kwart voor tien kwamen wij aan op de speelgrond. Van de tegenstanders was nog niemand te bekennen.
Rondkijkend ontdekten wij een bord met daarop de mededeling: ”Witte tenniskleding verplicht”. Hoe moesten wij dit nu weten? Wij wonen toch niet in Wassenaar. Uiteraard zijn wij voor correcte tenniskleding. Maar alles wit dat hoeft ook weer niet. Overigens zou wanneer bij Buytenwegh, zo iets als surfbroeken, Hawaii shirts etc. worden gedragen er best eens op kunnen worden gewezen, dat dit niet de juiste tenniskleding is. Normen en waarden beginnen hier.
Om 10 uur de eerste tegenstander met twee volle dozen taarten. Hij bleek de banketbakker van het team te zijn. Wie oh wie, zou deze koekenbakker treffen. Uiteraard was dit, hoe kan het eigenlijk anders, Ruud van Bemmel. In zijn wedstrijd kreeg Ruud de meest vreemde ballen om zijn oren, maar een overwinning van 6-1, 6-3 was zijn juiste beloning.
Deze dag moesten wij het zonder Hans Hesemans stellen. Een of andere reünie belette hem zijn plichten bij ons te vervullen. Hans was het zonder ons toch nog een prettige dag?
Na twee keer de nul te hebben gehouden, moesten wij deze dag ons eerste verliespunt incasseren. Wim Quist, was ondanks de trouwe aanwezigheid van onze vaste supporter en broer van Wim, Rein, niet bij machte om zijn partij in winst om te zetten. In een drie setter bewees Wim weer eens dat lang niet altijd de betere tennisser wint. Trek het je niet te veel aan Wim, blijf trainen, het komt wel weer goed en echt boos over je verliespartij zijn wij niet. . Wellicht zou het inzetten van Tom Tom bij wedstrijden, je de juiste weg kunnen wijzen. Welke consequentie dit voor de eerstvolgende wedstrijd heeft, moet ik nog in de nabespreking met mijzelf, bepalen.
Duidelijk is dus dat de overige parijen werden gewonnen, Jan Janssen won duidelijk van een toch wel lastige tegenstander 6-1,6-1 en Bas Vaartjes van een alles terugslaande aankomende tennisser, 6-2,6-1. Dit ondanks het feit dat hij zijn lief in Bladel moest achterlaten om ons team te completeren. De dubbels waren spannend en soms ook goed, het ingrijpen van de captain tijdens een van de partijen werkte (uiteraard) positief uit.
De uitslagen waren Jan en Bas 3-6, 6-3, 6-2 , Ruud en Wim 6-4, 7-5.
Na afloop van de wedstrijd was kennelijk slechts een van de tegenstanders bereid om bij ons aan tafel te zitten. Waar de anderen waren, weten wij nog steeds niet. Na 25 minuten vroeg deze eenzame tegenstander of wij nog wat wilden drinken. Dit betekende meteen dat de overige tegenstanders ook langs kwamen voor het ophalen van hun drankjes en wie schetst onze verbazing ook voor het brengen van wat snacks. Al met al werd het toch nog gezellig. Onze techneut, Ruud, had weer de nodige spullen bij zich, zodat wij exact wisten hoe de toestand in Utrecht, in Eindhoven en in Rotterdam was. Ook was er nog iets als een wielerfestijn in de buurt van België en Frankrijk, derhalve Jan ook gelukkig.
Wij staan nog boven aan. Er van uitgaande dat HTV met 6-0 heeft gewonnen, staan wij met deze lieden nu gelijk. Wij maken ons nog niet druk over doelsaldo, doelgemiddelde of wat het ook mag zijn.
A.s zondag Lucky Stroke, een team met 1 punt uit drie wedstrijden, laat je geen zand in de ogen strooien, heren, blijf scherp.
Tjomme