Tennisarena Classics in zomerse temperaturen!
Zondagavond half tien. Het Tennisarena Clasicstoernooi (ons eerste als wedstrijdleiding) zit erop.
Een beetje aan het eind van ons Latijn trekken Marianne en ik de deur van het clubhuis achter ons dicht. Niets verraadt nog dat daar zojuist een zeer geslaagd toernooi met 180 deelnemers heeft plaatsgevonden. Alle troep is opgeruimd, alle posters en papieren en banners zijn opgeborgen. Met een laatste drankje hebben we net afscheid genomen van onze toernooicommissiemaatjes Ottelie Overeijnder en Tjomme Kortenbroek en van de barcrew. Net als wij hebben zij twee volle dagen van vroeg in de morgen tot laat op de avond hun beste beentje voorgezet om het toernooi tot een succes te maken. Gelukkig kregen we daarbij ook nog stevige hulp; van Walter bij het werk achter de tafel, van Jannie en Sylvia bij het uitdelen van de lunches en van twee kleine meiden bij het rondbrengen van de snacks.
Zoals gezegd, een beetje doorgedraaid. Thuis zakken we neer op de bank en kijken elkaar aan. Het is nog te vroeg voor een echte evaluatie, maar toch hebben we allebei het gevoel dat het goed gegaan is en dat de deelnemers zich uitstekend vermaakt hebben. Vooraf was dat natuurlijk voor ons toch wel een beetje spannend; we hadden nog nooit de eindverantwoordelijkheid voor zo’n evenement gehad. Spannend was ook hoeveel deelnemers het samenvallen van het toernooi met de finales van het clubkampioenschap van TV Seghwaert, altijd hofleverancier van deelnemers, ons zou kosten (dat viel nog mee). Nog spannender werd het toen achter elkaar allerlei deelnemers afbelden met blessures en andere redenen om af te haken. Ik geloof dat Marianne nog nooit in zo korte tijd zoveel invallers voor een paar potten tennis heeft weten te regelen, zelfs tot anderhalf uur voor het begin van de wedstrijd. Dat allemaal om iedereen maar van drie partijen te verzekeren. Toch goed dat zij zoveel mensen kent.
Het spannendste was nog de vraag: wat gaat het weer doen? Een stevige regenbui zou al genoeg zijn om ons veel problemen te bezorgen. De weergoden waren ons zeer goed gezind. Het had niet mooier kunnen zijn: stralende zon (Tjomme liep zelfs met blote voeten). Dan is de sfeer al snel 20 % beter. Het kon dus niet echt stuk.
Gelukkig deden zich geen wanklanken voor, niet als gevolg van fouten van de wedstrijdleiding en niet door problemen tussen deelnemers. De aanwezigheid en wijze raad van Tjomme heeft wellicht veel onheil voorkomen. Dat we toch nog wat kunnen leren, bleek toen ik er bij de prijsuitreiking en verloting, waarbij overigens door de gulle gaven van sponsors vele mooie prijzen te verdelen waren, toch nog even een zooitje van maakte door een mixpaar naar voren te roepen voor een prijs bij een herendubbel. Op de bijgaande foto staat de toernooicommissie met de bij velen bekende Jossy van de Zwan en Ronb Brugman die voor de winnaars een aantal mooie prijze kwamen overhandigen.
We gaan het volgend jaar allemaal nog veel beter proberen te doen op 20 en 21 september. We rekenen erop dt jullie allemaal gewoon weer meedoen.
Jan Janssen