Onder alle weersomstandigheden overeind blijven

Jan Janssen zette vanaf de eerste opslag zijn tegenstander onder dusdanige druk, dat deze natter van de regen dan van het zweet, zijn tas weer kon inpakken en met 2 verloren sets afdroop.
Jan Bor leek een tegenstander van meer formaat te treffen, maar na een eerste set afgestaan te hebben, voerde hij het tempo resoluut op en de tweede winstpartij was een feit.
Gesterkt door deze voorsprong liet Wim Quist zien uit het goede hout gesneden te zijn en ook op een natte baan uit de voeten te kunnen.
En toen ondergetekende zijn tegenstander in 2 snelle sets versloeg, gebeurde het dan toch . . . .
Met een 4-0 voorsprong in de tas, klaarde de lucht en werd het droog.
Onder het oog van een talrijk fanatiek meelevend publiek begonnen de dubbels onder geheel andere omstandigheden.
De banen droogden snel op en al gauw werd duidelijk dat onze tegenstanders echte “mooi-weer” spelers waren en bestookten onze jongens met, de ene nog mooiere dan de andere, passeerballen.
Wim en Ruud, beide met jarenlange ervaringen in allerlei spelsituaties, zegt men, kwamen net te kort en moesten in de 3e set hun meerdere erkennen in een geslepen duo, dat zichtbaar genoot van de vertwijfeling van hun opponenten.
Er leek letterlijk en figuurlijk geen vuiltje aan de lucht, toen het gerenomeerde koppel Janssen-Hesemans de baan op kwam.
De eerste set werd nog via een benauwde tie-break binnen gesleept, maar daarna leek het geloof weg te ebben.
De 2e set werd strijdbaar ingeleverd, en toen was het gedaan met de tegenstand.
De 3e set werd een formaliteit, zelfs het tellen van de scores ging ons niet meer goed af.
Uiteindelijk werd de uitslag derhalve 4-2, wat tegen een, inmiddels voormalig koploper,  natuurlijk goed te noemen is.
Als we ons vanaf nu aan de richtlijnen van onze captain houden, kunnen we onze zegetocht voortzetten, en zal bijgaande teamfoto aan het einde van de rit als kampioensfoto de landelijke dagbladen opfleuren.

Jaap