Mijn mening

In Delft in mijn studietijd kreeg ik tennisles van Jan Sikking. Jan was topbasketballer (later coach van het Nederlands team, maar dat terzijde) en kluste bij als tennisleraar (basketbal was in die dagen geloof ik nog geen professionele bezigheid in ons land). Ik speelde best aardig, vond ik zelf. Tot ik in een toernooi een hardnekkige rugblessure opliep. Ik herinner mij, dat ik de wedstrijd zo goed en zo kwaad als het kon heb uitgespeeld. Mijn tegenstander was gelukkig niet zo'n goede tennisser, dus ik hoefde weinig te bewegen. Trouwens dat ging op het laatst al helemaal niet meer.
Als gevolg daarvan heb ik jaren niet aan sport kunnen doen. Bij de minste of geringste belasting ging het mis.  Maar toen ik in Zoetermeer kwam wonen, had ik er wel weer zin in. Ik werd lid van tennisvereniging Buytenwegh, bouwde er een vriendenclubje op, dat door allerlei oorzaken steeds weer veranderde. Mensen verlieten de club, anderen (teveel) overleden helaas, sommigen (stom stom stom!) sloten zich aan bij andere vriendenclubjes.
Het bijzondere van deze tennisclub is ongetwijfeld dat je het hele jaar door in de buitenlucht kunt spelen en dat er het hele jaar door allerlei activiteiten worden georganiseerd. De ondergrond is dan ook al enige tijd onderwerp van discussie. Goed zo'n discussie, daar niet van. Het toont onze betrokkenheid, maar laten we er alsjeblieft voor zorgen, dat we gewoon kunnen blijven spelen. Toch?
Jan, je hebt het in jouw oproep over eenrichtingsverkeer, over een snelweg die niemand gebruikt. Je vraagt je, terecht, af waarom de leden hiervan geen gebruik maken. Ik ben van meer clubs lid (geweest) en het verschijnsel, dat jij aanroert, is bepaald niet van vandaag of gisteren. Iedere club heeft vroeg of laat te maken met gebrek aan kopij, met gebrek aan mensen die zich zichtbaar inzetten voor de club. Ik heb je in het voorbijgaan ook wel eens geattendeerd op zaken die m.i. anders (beter?) geregeld kunnen worden. Ik geloof er niets van, dat wij dat uit een soort van gemakzucht doen, omdat we er dan vanaf zijn. Ik in ieder geval niet.
Ik heb voor de zomervakantie mijn probleem in een mail aan de betrokken verantwoordelijken binnen de club verwoord met een cc-tje aan het bestuur. Ik wacht nog op antwoord.
Je wilt discussie, Jan. Ik ga proberen die uit te lokken.
STELLING: “HET NIEUWE ELECTRONISCHE AFHANGSYSTEEM DEUGT VAN GEEN KANTEN.
GEEF MIJ MAAR HET ALOUDE HANDMATIGE AFHANGSYSTEEM, ONDANKS DE
NADELEN DIE ER MISSCHIEN AAN KLEVEN”.
Zo die komt aan. Of niet? Ik daag hierbij iedereen uit om mijn stelling te weerleggen. Of te ondersteunen, wat ik graag zie.
Waarom deze stelling?
1. Wanneer ik met mijn tennisvrienden op het tennispark arriveer, zijn er meestal voldoende vrije banen beschikbaar. Soms zijn er lesbanen in gebruik, soms wordt er getennist op baan 9 of 10. Voordat we via de elektronica afhangen, beginnen de grappen al: “De banen 1 tot en met 4 zijn vrij, let op, we moeten naar baan 9 of 10”. Het is bijna een zekerheidje geworden, dat we de mensen die op 9 of 10 aan het tennissen zijn, moeten vragen om plaats te maken.
Vroeger was er een regel binnen de club, dat een baan waarop werd gespeeld, niet mocht worden afgehangen, zolang er nog vrije banen beschikbaar waren. Met de invoering van de elektronica lijkt deze regel geschrapt. Althans uit de beschreven praktijk blijkt deze regel niet meer van toepassing te zijn. We zijn dus genoodzaakt mensen in hun spel te onderbreken, die dan vervolgens wel weer ergens anders kunnen afhangen. Maar toch. Gek vind ik het wel en begrijpen doe ik het niet.
Niet zelden zijn we ongehoorzaam en hangen dan maar niet af om op een vrije baan te kunnen spelen. Met het risico, dat we vroegtijdig daar weg moeten. Dat risico nemen we dan maar.
Overigens heb ik niets tegen het spelen op baan 9 of 10. Laat ik daar helder in zijn!
2. Wanneer wij zijn afgehangen, lopen onze opvolgers soms pardoes de baan op en worden we verzocht weg te gaan. Het is tijd! Laat ik erbij zeggen, dat het gelukkig weinig voorkomt, maar het gebeurt en als het gebeurt, vind ik het reuze irritant. Ik doe het zelf beslist niet. Ik herinner mij nog de oude afspraak binnen de club, dat je de game mag afmaken. Helaas vinden sommigen, dat je onder druk van de elektronica, je voorgangers op de baan mag storen.
3. Het komt ook voor, dat je opvolgers rustig langs de baan staan te wachten. Je ziet dat het bijna tijd is en de game is afgelopen. Je begint niet aan een nieuwe game, je ruimt het veld, tenminste wij wel, en ik weet van anderen die dat ook doen. Soms zelfs minuten eerder, je wilt hoffelijk zijn.
Wanneer je opnieuw wilt afhangen, dan kom je voor de verrassing te staan, dat dat niet kan. Het systeem laat je wachten, totdat je VOLLEDIGE speeltijd erop zit. Pas dan kan je opnieuw afhangen. Ongelooflijk irritant! Dat was vroeger wel anders. Misschien dat er toen mensen waren, die er misbruik van maakten, maar dat kunnen er nooit veel geweest zijn. Ik kan mij niet herinneren, dat dit onderwerp van algehele discussie binnen de club is geweest. Nu zouden de goeden onder de kwaden moeten lijden? Flauwekul zeg!
Overigens zal ik niet zou gauw aan een nieuwe game beginnen, wanneer er mensen staan te wachten en ik zie, dat het bijna tijd is. Ook nu niet. En ik breek een game af, wanneer we bij het afmaken ervan ver over de tijd heen dreigen te gaan. Zo heb ik dat ooit geleerd binnen de club en zo vind ik dat het hoort te gaan!
Jan, ik heb mij nu met één been op onze snelweg gewaagd. Ik hoop voor je, dat er meer volgen. Ben ik toevallig de eerste, dan hoef ik echt geen drankje van je te hebben. Ik heb liever dat je mijn mail van voor de vakantie beantwoordt.
Harro Barend