Het Jeugdkamp van TV Buytenwegh
Het was ongeveer eind mei misschien begin juni toen Marcel mij meevroeg als begeleider van het kamp.
Vervolgens drong ook Nicolette erg aan en toen kon ik niet meer terug. Ik moest met 30 van die dwarrels op pad terwijl de woensdagmiddagen toen niet mijn favoriete werkuurtjes zijn achter de bar ;) Gelukkig was Glenn ook enthousiast dus daar gingen we, voor de meute uit, vrijdag eind van de middag, bepakt en bezakt met geluidsinstallatie, soep, broodjes en natuurlijk onze eigen slaapzak (die we achteraf niet heel veel nodig bleken te hebben). Eenmaal ter plaatse werden we streng geïnstrueerd door beheerder Kees maar gelukkig konden we ook zelf de boel verkennen en met Willy en Anne de eerste dingen voorbereiden…
Toen begon de ellende, de kids waren gearriveerd… Gelijk waren er al een paar het bos in gevlucht waardoor Kees al licht gepikeerd rondliep. Toch smaakten de soep en broodjes prima na het vele snoepgoed van de busreis. Bij het inruimen van de kamers, na enig overleg over de kamerindeling, verliep alles soepel. Toen was het tijd voor het eerste spel: Levend Stratego! Voor iedereen bekend en succes gegarandeerd. Er werd slim en tactisch gespeeld en iedereen deed vrolijk mee!
Vervolgens kon het ‘echte’ gevecht beginnen: de meerdaagse strijd tussen de vier groepen van Paul, Lindsey, Denise en Jeroen. Deze vier oudsten hebben zich als ware leiders ontfermt over hun team. Het eerste spel in deze competitie was het dierengeluidenspel waarbij de rol van Marcel als ‘paard’ toch even genoemd dient te worden. Door het hele bos was zijn gehinnik duidelijk te horen!
Hiermee werd aanvankelijk dag 1 afgesloten. Toch vonden de heren op grote slaapzaal het nodig om zoveel herrie te schoppen en snoep te gooien dat toch iedereen weer lekker uit zn bedje mocht om een tweede avondspel te spelen; De Dodende Straal! Zowel de ‘ouderen’ als de ‘jonkies’ moesten toch even slikken toen zij hoorden dat zij zonder licht in het donkere bos op zoek moesten naar een eindpunt zonder te worden gesnapt door de marsmannetjes. Uiteindelijk is iedereen heelhuids teruggekomen en konden we voor de tweede keer gaan ‘slapen’… Dit lukte rond een uurtje of vier…
Toch vonden die kleine stoere mannetjes het een goed idee om rond half zeven de volgende morgen te geen voetballen en basketballen. Dus dan maar lekker vroeg aan het ontbijt terwijl de leiding een extra bakkie koffie nam. Het ochtendprogramma was een heuse ‘Zevenkamp’ met hoogtepunten als het ‘Waterpissen’, de ‘Kruiwagenrace’ met knallend einde voor de leiders van de groepen en de Helmendans waaruit bleek dat het evenwicht van onze jeugd zo slecht nog niet is… Tot slot bleek tijdens het touwtrekken dat er zeven van die knuppeltjes nodig zijn om drie heren van leiding te verslaan.
Na de lunch volgde de ‘Survival’ waarin de eersten sneuvelden op de touwbrug terwijl anderen met scherp schoten om punten te halen en weer anderen als een haas door het bos snelden voor een goede tijd op de hindernisbaan. De afsluiting van de Survival was het Catcrawl, die natuurlijk door Marcel als eerste werd voltooid. Ook stuurde iedere groep zijn eigen afvaardiging voor deze dappere onderneming, hetgeen natuurlijk ook enkele mooie plonsmomenten opleverde…
Voor de barbecue kon iedereen lekker zijn eigen gang gaan en er werd hard geoefend voor de Bonte-avond. Tijdens de BBQ werd lekker gesmuld van de worsten, hamburgers en kippenpoten. Na het corvee van de BBQ kon de Bonte-avond van start gaan in de grote tent bij het gebouw. Voor de leiding was het gezamenlijke dansje door heel de groep op een vrolijk zomerse melodie het hoogtepunt. Voor punten van de groepen waren de Muziekquiz en de Jumpwedstrijd iets belangrijker. Aan het einde van deze geslaagde avond kon de groep van Paul worden gekroond tot winnaar van de heftige strijd! Zij hoefden niet meer te corveeën voor de rest van het weekend. Gelukkig werd het eerder rustig dan die avond ervoor…
Ook werd er meer uitgeslapen, maar de koppies bij het ontbijt waren absoluut niet allemaal wakker. Het Zweeds Loopspel werd dan ook door bepaalde groepjes was erg rustig aan gedaan. Na de lunch en het eindcorvee werd er nog even gevoetbald tegen de leiding die werden geholpen door de oudsten van de kids. Deze strijd werd helaas in het voordeel van de kleintjes beslecht… In de bus naar huis was het aanmerkelijk rustig dan op de heenreis terwijl de bus onder sirene-begeleiding werd binnengehaald op ons eigen park. De ouders kregen hun uitgeleefde kinderen weer terug…
Al met al kunnen we terugkijken op een zeer geslaagd kamp. De kinderen waren erg enthousiast en hebben zich netjes gedragen. De leiding verliep soepel en ik zou zeggen tot volgend jaar; als ik tenminste weer mee mag van Marcel ;)
Groetjes, Joost