"De zevende dag" (finale dag)

De Haagsche TV slechts één punt achter ons, de rest telde totaal niet mee en waren uit het zicht verdwenen. 3 – 3 zou voldoende zijn om het kampioenschap te behalen. Wij twijfelden niet, of toch wel een beetje? Zelf dachten wij aan een 4 – 2 overwinning, maar ja, je weet het nooit, hadden zij een blik met andere spelers opengetrokken, alhoewel de meeste spelers van HTV waren al een zesje. 
Om half twaalf was ons team present, inclusief Rein en de Louise appeltaart. Veel rum erin
( in de taart wel te verstaan ) voor de tegenstanders, wij accepteerden het om voor de wedstrijden genoegen te nemen met de geur. Het was heerlijk Louise, dat je schatje de appels geschild en geraspt had was overigens duidelijk merkbaar. Daar sprak gevoel uit. Heel wat anders dan zo’n ding van de HEMA. Nee, klasse Hans en Louise.
Onze tegenstanders waren ruim op tijd aanwezig. En verbazingwekkend, om 12 uur kon het eerste enkel aan zijn wedstrijd beginnen. De TC had ingezien hoe belangrijk deze wedstrijd zou zijn en had ons op Baan 1 geplaatst. Duidelijk kenners.
De uitslag, we hadden niet anders verwacht, 6 – 1, 6 –3, voor Jan. De verassende opmerking van de tegenstander: ”Ik heb mijn belofte gestand gedaan, en verloren, ik wil niet
promoveren “. Nog minimaal twee punten.
De tweede wedstrijd Wim Quist, wat moet je met zo’n man. Verliest de eerst set, met 6 – 3. Waren wij minder opgefokt na de winst van Jan, zorgde Wim voor terugkeer van de spanning.
Echter het grote wapen van Wim werd in stelling gebracht. De ergernis van de tegenstander over de korte lobjes, over het net dit keer, en de slice brachten hem tot wanhoop. De twee volgende sets waren derhalve voor Wim, 6 – 4, 6 – 3. Het tweede punt van de drie was binnen. Nog één punt. Nu kan het niet meer fout gaan.
De derde single, Ruud. In voorgaande wedstrijden alleen maar zenuwen. Maar zie. De eerste set , 6 – 1 voor Ruud. Da’s goe. In de tweede set de dreiging, weer mis, maar Ruud is inderdaad Ruud, hij pakte de tweede set alsnog met 7 – 6. Wij waren er. Kampioen!!
Bas was inmiddels aan zijn single begonnen en handhaafde zijn ongeslagen reeks. Vooraf zagen wij, tegen Luijckx, het zal toch niet, nee het was een ander. De voor ons bekende Luijckx speelt tegenwoordig een deurtje verwijderd van HTV.
Dachten wij in het begin van de competitie nog, Bas Vaartjes, wat moeten wij daar nou mee. Hij heeft laten zien wat wij met hem moeten. Geen single verliezen. Grote waarde voor het team.
De dubbels: het eerste dubbel met  2 – 6, 1 – 6 de mist in. Waarschijnlijk veroorzaakt door het wegvallen van de spanning. De tweede dubbel gewonnen met 6 – 2, 7 – 5. Zij hadden hun concentratie kunnen bewaren. Hans was goud waard, maar wij verkopen hem niet. Laat die ander maar geborgen c.q. verborgen zijn, in een verliezend team.
De totaal uitslag: 5 – 1. Wij hadden het vooraf niet verwacht, maar waren er met deze, terechte uitslag, heel gelukkig mee.
Champagne, een gelukkige tegenstander (zij waren niet gepromoveerd), wij ook gelukkig, want hoe vaak komt het voor, dat je kampioen wordt? En een fles wijn, voor ieder teamlid, van de TC als beloning.
Iedereen bedankt, met de hele speciale dank, aan onze trouwe fan Rein. Hij weet als geen ander hoe belangrijk het voor Wim is als zijn familie komt kijken. Op het park was er Quistig mee gestrooid.
Blijft er nog één vraag, gaat er volgend seizoen weer een ander team, de door ons veroverde plaats innemen? 

Tjomme