"De eerste dag" heren 4 35+

Op het knusse terreintje met 3 gravelbanen, werden wij ontvangen door de heren van TV Rijswijk. Onmiddellijk voelden wij ons weer thuis in de competitie, de koffie, met uiteraard het onvermijdelijke appeltaartje, stonden klaar en tijdens het nuttigen daarvan konden wij ons bezinnen op de komende wedstrijden. Overvliegende sch….   reigers konden ons niet uit onze concentratie halen. 
Uiteraard werd niet vergeten om zijdelings nog even de competitie van vorig jaar met de komende tegenstander door te nemen en te melden dat wij dat jaar in de top van de derde klasse waren geëindigd. Dat wij nu 4e klasse speelden werd dus niet veroorzaakt doordat wij zo zwak waren, maar omdat er 3 heren 35+ teams zijn bij Buytenwegh, die sterker zijn dan ons team, opmerkelijk. Maar dat wij nu eigenlijk te laag spelen, zouden zij, zo spraken wij bescheiden, wel merken.  
Voorzien van de nodige tactische instructies, stuurde ik de heren voor de eerste wedstrijden de baan op. Nadrukkelijk wees ik er op dat excuses over een temperatuur van bijna 30 graden en gravelbanen niet werden geaccepteerd. De enige opdracht was: “winnen”’.
Jan Janssen, heer en meester, had drie sets nodig om de eerste winstpartij te kunnen noteren. Het was een lastig baasje, zijn tegenstander, die geroutineerd bijna elke bal wist te retourneren. Beide kwalificaties genoemd in de aanvang van deze alinea, werden na de partij bestempeld als zijnde nog niet van toepassing bij tenniswedstrijden. In de komende weken zal Jan dit eerst moeten waarmaken. (6-2,3-6,6-3)
Wim Quist, had een eerste vrij gemakkelijke game. Met de nodige, en helaas ook onnodige mislukte, dropshotjes ( nee hoor) werd de tegenstander mismoedig. In de tweede set was van deze mismoediging echter niets meer te merken en werd Wim gedwongen zijn beste kunnen te tonen en dankzij een voortreffelijk gespeelde tiebreak won hij ook deze set en wedstrijd.
(6-2,7-6)
Ruud van Bemmel, zoals altijd weer een verhaal apart. Opmerkingen zoals: “Ik kan maar niet aan gravel wennen en verdorie, dat heb ik weer, bij een bal, die de verkeerde kant
uitstuiterde “ waren niet van de lucht, uiteindelijk won hij in drie sets van zijn tegenstander, die qua omvang nog groter overkwam dan ons snoepie, Ruud..(6-2,3-6,6-2).
Bas Vaartjes, de nieuweling in ons team, trof, sorry Bas, wel een heel zwakke tegenstander. Het was een voortreffelijke aanvoerder en gastheer, maar zijn specialisatie was duidelijk niet gegaan in de richting van het tennissen. Hijzelf was ervan overtuigd dat hij een offday had. Zou kunnen.  Maar Bas liet zich niet van de wijs brengen en na een kleine dip in de tweede set, won Bas overtuigend. (6-0,6-3)
Wim en Ruud overtuigden in de eerste set van de eerste dubbel. Ruud was ineens duidelijk tevreden met het gravel. De tweede set ging bijna nog, door gebrek aan concentratie, verloren. Op tijd herpakten zij zich en konden via een tiebreak ook deze set op hun palmares bijschrijven.(6-0,7-6)
Jan Janssen en Hans Hesemans, die na wekenlange revalidatie wegens een tennisarm, voorzichtig weer aan een wedstrijd begon, hadden ondanks heftig verweer van de tegenstanders een overduidelijke positieve score.(6-1,6-1)
Na afloop was er weer de gezellige “ na de wedstrijden  “sfeer (een variant op after ski).
Omstreeks 7 uur melden wij ons weer op Buytenwegh. Voldaan. 
Heren, ik kan niet anders dan tevreden zijn met een eindstand van zes nul, maar niet iedere wedstrijd zal zo makkelijk zijn, als die van de afgelopen zondag. Derhalve volgende week, op zaterdagavond voorbereiden. Je tas inpakken, niet onnodig laat naar bed, geen alcoholische dranken nuttigen, op tijd opstaan, wellicht een kleine wandeling vooraf maken. Nu reeds kijken of je bespanning voldoende is en of de tennisschoenen niet vernieuwd moeten worden etc etc. Bereid je voor op de wedstrijd tegen Breekpunt 1. Jawel 1. 
This was your captain speaking. (In het Nederlands klinkt dit toch totaal niet. “Dit was uw kapitein die sprak “).
Tjomme